ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΟΗΣΙΕΣ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ

Μια εισαγωγή με τις εσκεμμένες ολιγαρχικές ανοησίες του πολυδιαφημισμένου ΣΩΚΡΑΤΗ.

*Ο Σωκράτης λοιπόν, φέρεται σε διάλογό του με τον Πρωταγόρα, να αντιτίθεται στη δημοκρατία λέγοντας ότι:

«Σχετικά με την κατασκευή στόλου οι Αθηναίοι ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΟΝΤΑΙ μια ειδική κατηγορία τεχνιτών τους ναυπηγούς, αν πρόκειται για την κατασκευή ναών, συμβουλεύονται τους χτίστες, αν πρόκειται για την κατασκευή ασπίδων, τους σιδεράδες κ.ο.κ.

Όταν όμως πρόκειται να πάρουν σημαντικές πολιτικές ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ σε ουσιώδη θέματα διακυβέρνησης τότε (δυστυχώς) όλοι ανεξαιρέτως συμμετέχουν με ίσους όρους και παίρνουν αποφάσεις ισότιμα ανεξάρτητα αν είναι σιδεράδες, χτίστες, γιατροί, έμποροι κ.λ.π.»

Αυτή η προβαλλόμενη αντίληψη του Σωκράτη στοχεύει να χτυπήσει την καρδιά της Δημοκρατίας, στην καρδιά της εξουσίας του λαού.

Συλλογισμός είναι αληθοφανής αλλά εντελώς ανόητος. Τόσο ανόητος όσο είναι ο συλλογισμός: «το μπουζούκι είναι όργανο, ο αστυνομικός είναι όργανο και άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι.»

Ας πάμε όμως σταδιακά στην αποδόμηση της εσκεμμένα βλακώδους αυτής αντίληψης, ξεκινώντας από τα πιο «ελαφρά» επιχειρήματα.

Ωραία λοιπόν!!:

α. Ας υποθέσουμε ότι κάποιος θέλει να φτιάξει ένα πλοίο. Σίγουρα θα πάει να συμβουλευτεί κάποιους ναυπηγούς. Την απόφαση όμως για το πόσα λεφτά θα διαθέσει, για το μέγεθος του πλοίου, για το αν το πλοίο θα είναι εμπορικό ή πολεμικό ή επιβατικό κλπ ποιος είναι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ αρμόδιος να την πάρει;

Ο ειδικός ναυπηγός ή αυτός που θέλει να παραγγείλει ένα πλοίο;

Πάμε σε έναν που θέλει να χτίσει ένα ναό. Αυτός θα απευθυνθεί σίγουρα σε κάποιους χτίστες για να τους συμβουλευτεί (και στο τέλος να του τον κατασκευάσουν). ΟΜΩΣ σε ποιο μέρος θα κατασκευαστεί ο ναός, πόσα χρήματα είναι διαθέσιμα, τι μέγεθος θα έχει ο ναός κλπ ποιος είναι αποκλειστικά αρμόδιος γα να πάρει τις αποφάσεις; Ο χτίστης ή αυτός που θέλει να παραγγείλει το χτίσιμο του ναού;

Ας έρθουμε στο σήμερα. Κάποιος διαλέγει έναν (ειδικό) μεταφορέα (που τον θεωρεί σαν τον καλύτερο) για να μεταφέρει κάποια πράγματά του. Όμως στο που θα πρέπει να πάει τα πράγματα ποιος θα πρέπει να αποφασίσει; Ο μεταφορέας ή αυτός που θέλει να μεταφέρει τα πράγματά του;

Αυτή την πιο ουσιαστική διάσταση του θέματος την αποκρύπτει εσκεμμένα και επιμελώς από το σκεπτικό του ο Σωκράτης.

β. Ξέρει πολύ καλά ο Σωκράτης ότι και για άλλα σημαντικά θέματα όπως είναι πχ ο πόλεμος, οι Αθηναίοι συμβουλεύονταν τους ειδικούς (στρατιωτικούς κλπ) αλλά τις καθοριστικές αποφάσεις – πλαίσια τις έπαιρναν οι πολίτες (και πολύ σωστά).

Για ΟΛΑ τα θέματα, λιγότερο ή περισσότερο σημαντικά, οι Αθηναίοι ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΟΝΤΑΝ ειδικούς αλλά ΑΠΟΦΑΣΙΖΑΝ αυτοί .

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΟΜΩΣ Η ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ ΠΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ Ο ΣΩΚΡΑΤΗΣ;

Οι ρίζες, ο κορμός τα κλαδιά και το μήλο σχετίζονται όλα με το δένδρο της μηλιάς. Όμως η θρεπτικότητα του καρπού του μήλου δεν έχει καμιά σχέση με τις ρίζες του δένδρου. Ο Σωκράτης λοιπόν πάει να ταυτίσει τις ρίζες με τον καρπό για να μας πει ότι και αυτές είναι φαγώσιμες όπως ο καρπός!!!

Σε αυτή την εξαπάτηση λοιπόν προσπαθεί να ταυτίσει το ρήμα ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΟΜΑΙ με το ρήμα ΑΠΟΦΑΣΙΖΩ.

Όμως το κάθε ρήμα εκφράζει μια διαφορετική υλική πραγματικότητα, μια διαφορετική διαδικασία επί του προκειμένου. Άλλο πράγμα ΡΩΤΩ και άλλο ΑΠΟΦΑΣΙΖΩ. Άλλο πράγμα είναι να ρωτήσω αν ένα δρόμος είναι ανοιχτός ή κλειστός και διαφορετικό πράγμα είναι η απόφαση για το που και πότε θέλω να πάω.

Αλλά ο ακροατής ή ο αναγνώστης μπορεί εύκολα να πέσει στην παγίδα αν δεν είναι καλά μυημένος στις καριολιές των ολιγαρχικών απατεώνων.

Όλοι μας γνωρίζουμε από την καθημερινή μας πράξη ότι άμα θέλουμε να ικανοποιήσουμε την ανάγκη μας πχ για στέγη, εμείς θα αποφασίσουμε που θα χτίσουμε το σπίτι, πόσα χρήματα μπορούμε να διαθέσουμε, πόσο μέγεθος θα έχει, πόσα δωμάτια, αν θα έχει ή όχι γκαράζ, σε πόσο χρονικό διάστημα θα θέλαμε να κατασκευαστεί κλπ. Εμείς παίρνουμε την απόφαση για τις ΠΙΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ του σπιτιού.

(Και μέχρι να παγιώσουμε το σύνολο των προδιαγραφών στον νου μας, μπορούμε ενδιάμεσα να συμβουλευόμαστε διάφορους γνώστες του αντικειμένου.)

Μετά θα πάμε να βρούμε έναν οι περισσότερους μηχανικούς για να τους συμβουλευτούμε πως θα μπορούσε να υλοποιηθούν κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο οι προδιαγραφές που αποφασίσαμε και θέτουμε. Ο κάθε μηχανικός θα μας δώσει τις ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ του και εμείς ΠΑΛΙ θα ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ για τον ποιο μηχανικό θα διαλέξουμε για να εκτελέσει τις εντολές μας – προδιαγραφές μας για το χτίσιμο. (Η ψήφος στη δημοκρατία βασίζεται στη γνώση των προσωπικών αναγκών και στοχεύει στην κάλυψη αυτών)

ΤΕΛΙΚΑ ΟΣΟ ΣΩΣΤΟ ΕΊΝΑΙ Ο ΤΑΞΙΤΖΗΣ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΝΕ ΟΙ ΠΕΛΑΤΕΣ ΤΟΥ ΑΛΛΟ ΤΟΣΟ ΣΩΣΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΤΟ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΛΑΟΣ.

ΥΓ. 1.

ΤΟ ΣΩΣΤΟ ΛΟΙΠΟΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ Η ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΙΑ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η πλειοψηφία θα αποφασίζει πάντα σωστά.

Μερικές φορές θα κάνει και λάθη, γιατί είναι στη φύση του ανθρώπου να κάνει λάθη. Όμως με ισηγορία ο λαός θα κάνει λιγότερα λάθη και από τα λάθη του θα διδάσκεται όπως διδάσκεται και κάθε ατομικό υποκείμενο. (Αλλά αν στη δημοκρατία ο λαός επιλέξει μια πρόταση ειδικών και αυτή αποδειχθεί λαθεμένη, τότε το κύριο λάθος θα το έχουν κάνει οι ΕΙΔΙΚΟΙ που του έχουν καταθέσει την πρόταση)

Το λάθος είναι κακό μόνο όταν προκαλεί ζημιά. (Υπάρχουν και λάθη που βγαίνουν σε καλό).

Υπάρχουν όμως και επιλογές κάποιων που είναι σωστές για τους ίδιους αλλά ζημιογόνες για άλλους. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν οι επιλογές της ολιγαρχίας. Είναι καλές γι αυτήν και ζημιογόνες για το λαό. ΜΕ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΠΟΦΕΥΓΕΤΑΙ Η ΠΗΓΗ ΤΗΣ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗΣ ΠΛΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΖΗΜΙΟΓΟΝΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ.

2.

ΤΕΛΙΚΑ, ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΩΚΡΑΤΗ, ΠΛΑΤΩΝΑ, ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ. Η (μερική) ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΣΕ ΕΝΩ ΤΑ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΠΑΡΤΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΑΝΔΕΝ ΕΒΓΑΛΑΝ ΟΥΤΕ ΕΝΑΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑ. Η ΣΧΕΣΗ ΜΕΓΕΘΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΥΜΑΡΕΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΑΘΗΝΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΩΝ ΠΟΛΕΩΝ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΣΗ

ΜΥΓΑΣ ΜΕ ΕΛΕΦΑΝΤΑ.

ΟΛΗ Η ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΗ

ΝΑ ΜΗ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΟΙ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΟΙ.

ΤΟ «ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΝΟΜΟΣ ΣΕ ΙΣΧΥ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ» ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΕΦΙΚΤΟΤΑΤΟ.
Όντως, μπορεί λόγω πολυθεματικότητας, πολυπλοκότητας ή ακόμα και μεγέθους των προτάσεων, (όγκου θεμάτων και προτάσεων) στις σύγχρονες κοινωνίες, να καθιστά δύσκολη την σε βάθος ενημέρωση των πολιτών και  την αποτελεσματικότητα στη λήψη των αποφάσεων (για όλα τα θέματα) από την πλειοψηφία του λαού, δια μέσου των ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ.

 Ε! λοιπόν, στο σημείο που παρουσιάζεται το πρόβλημα, μπορούμε να συνεχίσουμε με τα ΚΛΗΡΩΤΑ ΛΑΪΚΑ ΣΩΜΑΤΑ.

http://bezedakos.blogspot.com/2012/02/blog-post.html

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΚΟΡΟΪΔΙΑ

ΟΛΕΣ οι ενδιάμεσες καταστάσεις είναι ΤΕΛΙΚΑ υπέρ του μια μειοψηφία να επιβάλλεται στην πλειοψηφία (Μας παίρνει το ποτάμι ή ο διάολος). ΑΝ πχ η πλειονότητα αποφασίζει και επιβάλλει τη θέλησή της σε λίγα θέματα, ενώ για όλα τα υπόλοιπα επιβάλλει τη θέλησή της μια μειοψηφία, ΤΟΤΕ η μειοψηφία μπορεί εύκολα να «ρεφάρει» τη χασούρα της δια μέσου άλλων «νόμων» - διαταγών.
Για παράδειγμα, αν η πλειοψηφία αποφασίσει την κατάργηση των διοδίων θα έχει χάσιμο μια μειοψηφία. Εύκολα όμως  μπορεί να καλύψει τη χασούρα της με νέο «νόμο» για φορολόγηση του αυτοκινήτου, της βενζίνης,….της ανάσας ή της ούρησης κοκ.
Γι αυτό το «ΟΛΗ» η εξουσία στο λαό – ΟΛΗ η ένοπλη, η νομοθετική και η δικαστική εξουσία – είναι εκ των ων ουκ άνευ.

ΔΙΑΛΕΞΕ ΣΥΝΤΟΜΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ

Κάποιος, ατομικά και πρακτικά, θα είναι είτε με το ένα σύστημα είτε με το άλλο σύστημα οργάνωσης της κοινωνίας. Όμως το δράμα, το ζουν εκείνοι οι καλοπροαίρετοι αγωνιστές που έχουν εγκλωβιστεί σε κάποιο ολιγαρχικό κόμμα. Έτσι, ενώ στην ουσία παλεύουν για ένα ολιγαρχικό σύστημα, πιστεύουν με πάθος ότι αγωνίζονται για τη δημοκρατία – εξουσία του λαού. ΟΝΤΩΣ ΔΡΑΜΑΤΙΚΟ. ΚΑΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΡΙΝΟΥΝ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ, ΠΑΡΟΤΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΟΤΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΑΝΕΦΡΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΣΑΝ ΣΚΟΠΟ ΤΟΥ ΤΟ : ‘’ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΝΟΜΟΣ ΣΕ ΙΣΧΥ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ’’ και φυσικά ούτε τις προϋποθέσεις αυτού: ‘’ΟΛΗ Η ΕΝΟΠΛΗ, Η ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΚΑΙ Η ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟ ΛΑΟ’’.
Αυτό το δράμα το ζουν κυρίως οι ‘’αριστεροί’’, οι ‘’κομμουνιστές’’ και οι διάφοροι ‘’δημοκράτες’’ ή ‘’προοδευτικοί’’.
ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ Ο ΚΟΥΚΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΗΔΟΝΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΑΗΔΟΝΙ

ΕΚΛΟΓΕΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ (ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΡΑΤΙΚΕΣ)

 

Ναι ο λαός τους εκλέγει. (κατά κανόνα μια μειοψηφία του λαού)
Όμως και στο ΣΥΣΤΗΜΑ για μεταφορά με ταξί, οι πελάτες εκλέγουν το ταξί από την πιάτσα. Αλλά η διαφορά είναι ότι το ΣΥΣΤΗΜΑ ταξιμεταφορών δεν είναι ένα ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟ σύστημα και ΚΑΝΕΝΑΣ επιλεγμένος ταξιτζής, από τη στιγμή της εκλογής του, δεν κατέχει τη διαστροφική ΕΞΟΥΣΙΑ να μπορεί να πάει, καταναγκαστικά, τους πελάτες του όπου γουστάρει αυτός.

Αντίθετα, ο κάθε εκλεγμένος ταξιτζής θα πρέπει να ακολουθεί τις συγκεκριμένες εντολές προορισμού που του υπαγορεύουν οι πελάτες και όχι να υπαγορεύει αυτός εντολές στους πελάτες. Είναι εκτελεστικό όργανο των πελατών και όχι ο εξουσιαστής τους.
ΚΑΝΕΝΑΣ ταξιτζής δεν μπορεί να λέει στους πελάτες του: «‘Ωραία, αφού εσείς με ψηφίσατε σημαίνει ότι ΑΠΟΔΕΧΕΣΤΕ, ότι μου "παραχωρήσατε" την εξουσία έκδοσης ΔΙΑΤΑΓΩΝ και άρα δεν έχετε τη δυνατότητα να μου δίνεται εσείς εντολές για το που θέλετε να πάτε αλλά εγώ θα έχω την εξουσία να αποφασίζω και να σας επιβάλλω που θα πρέπει να πάτε. Από τη στιγμή που με εκλέξατε εγώ θα καθορίζω πλήρως τη ζωή σας. O ΕΙΔΙΚΟΣ, ο καλός γνώστης στην οδήγηση θα πρέπει να αποφασίζει για τον τελικό προορισμό σας, και όχι εσείς που δεν είσαστε ειδικοί. Οι ειδικοί θα πρέπει να αποφασίζουν και να ΔΙΑΤΑΖΟΥΝ στην κοινωνική ζωή και όχι οι αγράμματοι.»
Το να έκανε ό,τι ήθελε ο ταξιτζής θα ήταν απόλυτα εγκληματικό, απόλυτα παράλογο. ΘΑ ΗΤΑΝ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΠΑΤΗ. ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΤΗ, Ο,ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΥΡΟ. Κανένας άνθρωπος του πλανήτη δεν θα μπορούσε να ανεχθεί την εξουσία στον ταξιτζή. Από την άλλη, αν υπήρχε έστω και ένας άνθρωπος πάνω στον πλανήτη που να ήθελε ο ταξιτζής να αποφασίζει αντί γι αυτόν που θα πάει, τότε θα λέγαμε ότι θα ήταν "τρελός για δέσιμο". Και όμως. Στο επίπεδο διακυβέρνησης, στο επίπεδο κεντρικής εξουσίας από το οποίο εξαρτώνται απείρως μεγαλύτερα συμφέροντα σε σχέση με κάποιες ταξιμεταφορές, η ολιγαρχική προπαγάνδα, (δεξιά και ''αριστερη'') ΕΛΕΓΧΟΝΤΑΣ σε πολύ μεγάλο βαθμό τη σκέψη των υπηκόων, έχει πείσει ένα μεγάλο αριθμό σύγχρονων δούλων ότι είναι κάτι το φυσιολογικό ο εκλεγμένος, στο εγκληματικό ολιγαρχικό σύστημα των βουλευτικών εκλογών, να κάνει απόλυτο κουμάντο στη ζωή των υπηκόων.
Και οι υπήκοοι που έχουν υποστεί αυτή τη «λοβοτομή» δια της προπαγάνδας, νομίζουν ότι η εξουσία στους λίγους είναι και ορθή και δική τους σκέψη και γι αυτό θα πρέπει να την σέβονται.
Εκλογές έχουμε και στη μια περίπτωση, εκλογές έχουμε και στην άλλη. Η διαφορά όμως που αλλάζει πλήρως την ΟΥΣΙΑ είναι ο διαφορετικός στόχος και τα διαφορετικά ΠΛΑΙΣΙΑ του στόχου.
Για παράδειγμα: "Άλλο πράγμα είναι κάποιος να δίνει τροφή σε ένα πτηνό που είναι ελεύθερο στον αγρό και εντελώς διαφορετικό πράγμα είναι να δίνει την ίδια ακριβώς τροφή στο ίδιο ακριβώς πτηνό που όμως θα το έχει φυλακίσει μέσα σε ένα κλουβί 10 x 10 εκατοστά.

Με μαχαίρι κόβεται το ψωμί και με το ίδιο μαχαίρι μπορεί να γίνει φόνος."

ΝΑΙ τους εκλέγει ο λαός. ΑΛΛΑ οι ολιγαρχικοί αφαιρούν μια λέξη κλειδί που θα πρέπει να μπαίνει μπροστά από τη λέξη ΕΚΛΟΓΕΣ γιατί θέλουν να βγει λάθος νόημα. Αφαιρούν δηλαδή τη λέξη ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ή ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΕΣ και έτσι αντί να έχουμε την έννοια ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ή ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ, μας δίνουν σκέτη την έννοια ΕΚΛΟΓΕΣ.

*Ας υποθέσουμε όμως ότι υπήρχε ένα εγκληματικό σύστημα ταξιμεταφορών κατά το οποίο ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ ταξιτζής και να επιλεγόταν από τους πελάτες, αυτός θα είχε την εξουσία να ορίζει τον τελικό προορισμό των πελατών (και όχι οι ίδιοι οι πελάτες).

Σε μια τέτοια περίπτωση ποιες θα ήταν οι λογικές και βέβαιες αντιδράσεις όλων σχεδόν των υποψήφιων πελατών;

Πρώτον.
Οι πελάτες θα θεωρούσαν παράλογους ΟΛΟΥΣ ανεξαιρέτως τους ταξιτζήδες , θα τους θεωρούσαν ψυχανώμαλους και εγκληματίες και θα πίστευαν απόλυτα στη φράση: «Όλοι τους είναι το ίδιο διεστραμμένοι»,ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ, ΘΑ ΕΚΑΝΑΝ ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΑΞΙΜΕΤΑΦΟΡΩΝ.( ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΘΑ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ KATAΡΓΗΣΟΥΝ - ΕΞΑΦΑΝΙΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΛΛΑΞΟΥΝ).

Δεύτερον.
Δεν θα υπήρχε καμιά λογική στην αναζήτηση για εκλογή κάποιου καλύτερου εξ αυτών. Δεν θα είχε κανένα νόημα να αλλάξουν ταξιτζή αφού και ο άλλος, ο οποιοσδήποτε άλλος, θα ήθελε και αυτός να κατέχει την εξουσία και όχι οι πελάτες. Δεν θα άλλαζε χέρια η εξουσία. Οι πελάτες πάλι θα ήταν υπό την εξουσία κάποιου άλλου. Απλά οι πελάτες θα επέλεγαν έναν νέο δυνάστη.
Νόμος δίχως εξαίρεση: "Με το να θέλει κάποιος να ορίζει τους προορισμούς και τη ζωή των άλλων είναι εξ ορισμού άρρωστος ψυχικά και άκρως αντικοινωνικό, άκρως εγκληματικό στοιχείο."
Και αφού θα είχαμε ένα σύστημα όπου ΟΛΟΙ οι ταξιτζήδες θα ήθελαν να ελέγχουν και να καθορίζουν τη ζωή των άλλων, τότε σημαίνει δεν μπορεί να υπάρξει ουδεμία εξαίρεση, ότι όλοι τους είναι το ίδιο άρρωστοι, ότι όλοι τους είναι εξ ορισμού καθίκια.

Τρίτον.
Αν οι πελάτες είχαν ανάγκη από ταξιμεταφορές θα κοίταζαν να αγωνιστούν για να αλλάξουν ριζικά το ΣΥΣΤΗΜΑ και όχι να αλλάζουν ταξιτζήδες. Το να αλλάζουν ταξιτζήδες θα ήταν χαμένος χρόνος. Γι αυτό θα προσπαθούσαν να καταστρέψουν αυτό το σύστημα για να εγκαθιδρύσουν ένα σύστημα όπου οι πελάτες θα διάλεγαν, θα αποφάσιζαν και θα επέβαλαν τον προορισμό της θέλησής τους και ο κάθε ταξιτζής θα ήταν απλά ένα εκτελεστικό τους όργανο.

*Η παγίδα της ολιγαρχικής προπαγάνδας που εκφράζεται με το: «Ο λαός δεν τους εκλέγει; Ο λαός δεν τους ψηφίζει ή εμείς δεν τους εκλέγουμε; Και αν κάνουμε λάθη θα πρέπει να διορθώνουμε την ψήφο μας κοκ» στήνεται πάνω στη λέξη εκλογές.
Επιδιώκουν δε με ένα σμπάρο να χτυπήσουν δύο τρυγόνια.
Πρώτον θέλουν να περάσουν την έννοια των εκλογών με αποκλειστικά θετικό συναισθηματικό φορτίο. Δηλαδή, εκλογές ίσον κάτι το αποκλειστικά θετικό που δεν έχει καμιά πιθανή αρνητική διάσταση. Είναι σαν να προσπαθεί κάποιος άλλος να περάσει την έννοια μανιτάρι σαν κάτι που είναι μόνο θετικό ή το μαχαίρι σαν κάτι επίσης το θετικό. Στην πραγματικότητα όμως υπάρχουν και θρεπτικά και δηλητηριώδη μανιτάρια και με το μαχαίρι μπορεί να γίνει φόνος ή να κόβεται το ψωμί.
Έτσι και με την έννοια των εκλογών. Μπορεί να είναι «δηλητηριώδεις» ή «θρεπτικές», να είναι είτε εκλογές εγκληματικού τύπου είτε ανθρωπιστικού τύπου. Εξαρτάται από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Αν κάποιους τους βάλουν να ψηφίσουν- εκλέξουν έναν υποψήφιο μεταξύ των διάφορων υποψήφιων βιαστών των παιδιών τους, τότε οι εκλογή αυτή θα είναι εγκληματικού τύπου. Και αν κάποιοι άλλοι πάνε να ψηφίσουν – επιλέξουν τον καλύτερο οδηγό ή τον καλύτερο θεραπευτή που θα εκτελεί τις εντολές- στόχους τους, τότε οι εκλογές είναι ανθρωπιστικού τύπου.

Δεύτερον επιδιώκουν να ΑΘΩΩΣΟΥΝ το ολιγαρχικό, το εγκληματικό αυτό ΣΥΣΤΗΜΑ και να ΕΝΟΧΟΠΟΙΗΣΟΥΝ τους λαούς. Να τους κάνουν να νιώθουν ενοχές. Αυτό όμως το κατορθώνουν μόνο με το να καλλιεργούν την ψεύτικη ελπίδα ότι μπορούν να υπάρχουν και καλοί ολιγαρχικοί τους οποίους θα πρέπει να βρει ο λαός με μια σωστότερη κρίση. Έτσι μόνο μπορούν να αθωώσουν το σύστημα. Υποστηρίζοντας ότι όλοι τους δεν είναι ίδιοι και επομένως δεν φταίει το σύστημα αλλά οι συγκεκριμένοι που είναι ή ήταν «κακοί». Και όσο ο λαός δεν βρίσκει τους «καλούς», το φταίξιμο θα είναι δικό του για όσα θα υφίσταται και όχι του συστήματος. Το φταίξιμο του λαού θα είναι στη λάθος επιλογή κυβερνώντων ολιγαρχικών (και όχι στο εγκληματικό σύστημα που θα πρέπει να συντριβεί μαζί με τις ολιγαρχικές οργανωμένες συλλογικότητες που το στηρίζουν και το ενεργοποιούν).
Θέλουν έτσι να τον εγκλωβίσουν για πάντα στη δίνη του ολιγαρχισμού, στο φαύλο κύκλο αυτού του εγκληματικού συστήματος. Επιδιώκουν τον αποπροσανατολισμό των λαών μέσα από την ατέρμονη αναζήτηση όλο και νέων «ταξιτζήδων» - δυναστών που όμως ΟΛΟΙ τους θα έχουν την εξουσία και όχι οι λαοί. Στόχος τους είναι οι λαοί να μην φθάσουν στο σημείο να αμφισβητήσουν το εγκληματικό αυτό σύστημα και να προσπαθήσουν να το ανατρέψουν επαναστατικά γιατί τότε θα χαθούν.

ΕΚΛΟΓΕΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΕΣ (εγκληματικού τύπου) ΚΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ (ανθρωπιστικού τύπου)

A. Οι κατηγορίες των εκλογών είναι δύο:

(α) Είτε αυτοί, που μόλις θα εκλεγούν, θα έχουν την εξουσία να αποφασίζουν και να διατάζουν τους εκλογείς ό,τι γουστάρουν. Δηλαδή να αποφασίζουν και να διατάζουν το λαό στο ΟΝΟΜΑ του λαού
είτε
(β) οι όποιοι εκλεγμένοι θα είναι εκτελεστικά όργανα – υπηρέτες των εκλογέων και θα εκτελούν ΜΟΝΟ ό,τι θα αποφασίζουν και θα τους διατάζουν οι εκλογείς (η πλειοψηφία λαού ή δημοτών).

Οι πρώτες (α) εκλογές είναι ολιγαρχικού τύπου ή εκλογές τεράστιας κοροϊδίας για τους λαούς. Οι ελάχιστοι εκλεγμένοι έχουν την εξουσία να επιβάλουν (δια της βίας της ένοπλης εκτελεστικής) τη δική τους θέληση στην μεγάλη πλειοψηφία λαού. Η νομοθετική εξουσία δεν ανήκει στο λαό αλλά στους λίγους. Αυτοί παίρνουν τις καθοριστικές αποφάσεις και ορίζουν τη ζωή των πολλών σε κάθε κοινωνικό θέμα ενώ οι πολλοί καθίστανται υπήκοοι – δούλοι. Αυτού του τύπου τις εκλογές τις έχουμε στα ολιγαρχικά συστήματα του κοινοβουλευτισμού, του φασισμού και των «εργατικών» συμβουλίων κλπ. Όλα τα ολιγαρχικά κόμματα αποκαλούν το ολιγαρχικό σύστημα του κοινοβουλευτισμού αστική δημοκρατία (δηλαδή αστική εξουσία του λαού!!!) με λυσσώδη επιμονή για τους ευνόητους λόγους της παραπλάνησης του λαού. Στον κοινοβουλευτισμό διεξάγονται εκλογές για την ανάδειξη των ολιγαρχών εξουσιαστών- μαστροπών-δυναστών των λαών. (Είτε σε κεντρικό κυβερνητικό επίπεδο είτε για την ανάδειξη των περιφερειακών και δημοτικών ολιγαρχών είτε για την ανάδειξη του ευρωπαϊκού κυνοβουλίου της ΕΕ – Ο (Ένωσης Ευρωπαίων Ολιγαρχών) κλπ.

Οι δεύτερες (β) εκλογές είναι δημοκρατικού τύπου. Οι ελάχιστοι εκλεγμένοι είναι εκτελεστικά όργανα των εκλογέων τους αφού οι εκλογείς ( λαός ή δημότες) έχουν τη νομοθετική εξουσία να αποφασίζουν οι ίδιοι για τις καθοριστικές προδιαγραφές των πράξεων που αφορούν στη ζωή τους και ταυτόχρονα κατέχουν την ένοπλη εκτελεστική εξουσία για να μπορούν να διατάζουν τους εκλεγμένους τους να τις υλοποιήσουν. Μόνο σε τούτη την περίπτωση οι εκλογείς είναι πολίτες και όχι υπήκοοι (υπάκουοι) ή άβουλα ζώα. Είναι πολίτες γιατί μετέχουν κρίσεως (νόμων) και αρχής. Στη δημοκρατία μόνο ισχύει η αρχή της υποταγής της μειοψηφίας στην πλειοψηφία. (Αυτό το πολιτικό σύστημα είναι το σύστημα της δημοκρατίας ή το πολιτικό σύστημα του πραγματικού κοινοτισμού – που θα αντιστοιχεί στο σημερινό επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων-.)
Στη δημοκρατία, όλη η ένοπλη, η νομοθετική και η δικαστική εξουσία ανήκει στο λαό και όχι σε μια εγκληματική μειοψηφία.
Οι λαοί στον 21ο αιώνα θα πρέπει να παλέψουν για την κατάκτηση αυτής της πραγματικής δημοκρατίας. Και ετούτο μπορεί να πραγματωθεί μόνο με την επαναστατική συντριβή κάθε ολιγαρχικού συστήματος.

Σημείωση:
Οι ολιγαρχικοί κάθε μορφής (δεξιοί και «αριστεροί») έκαναν και θα κάνουν τα πάντα για να μη φτάσει στην κοινωνική συνείδηση αυτή η κατηγοριοποίηση των εκλογών και των διακυβερνήσεων γιατί όλοι τους επιδιώκουν οι λαοί να βρίσκονται πάντα κάτω από το δικό τους υποζύγιο. Να μην αποκτήσουν ποτέ οι λαοί την εκτελεστική, τη νομοθετική και τη δικαστική εξουσία.
Και η ξεφτιλισμένη ολιγαρχική αριστερά εξακολουθεί να ονομάζει δημοκρατικές εκλογές τις εγκληματικές ολιγαρχικές εκλογές του κοινοβουλευτισμού και τον ολιγαρχικό κοινοβουλευτισμό να τον ονομάζει αστική δημοκρατία!!!
Πέρασε πάνω από ένας αιώνας και δεν έκαναν ούτε μια φορά κριτική για την εγκληματική ουσία των κοινοβουλευτικών εκλογών.
Εγκληματική ουσία που έγκειται στην επιβολή ενός συστήματος για καταναγκαστική εκλογή των δυναστών, των μαστροπών του λαού από τον ίδιο το λαό. Εκλογή των μαστροπών - νταβατζήδων που θα έχουν σφετεριστεί την εξουσία του λαού.
Δεν καταγγέλθηκαν ποτέ οι κοινοβουλευτικές εκλογές σαν πράξη μέγιστης κοροϊδίας και εξαπάτησης του λαού από τη στιγμή που οι εκλογείς δεν κατέχουν την ένοπλη, τη νομοθετική και τη δικαστική εξουσία στα χέρια τους.

Η ''ΑΡΙΣΤΕΡΑ'' ΕΚΠΑΙΔΕΥΕΙ ΤΟ ΛΑΟ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΔΗΛΑΔΗ ΣΤΟΝ ΟΛΙΓΑΡΧΙΣΜΟ.

ΡΔ

OΙ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΠΛΟΚΑΤΟΥΝ ΤΑ ΛΑΪΚΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙ 150 ΠΕΡΙΠΟΥ ΧΡΟΝΙΑ, ‘’ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ’’ ΚΑΙ , ‘’ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ’’ ΚΛΠ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΙΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΥ. Η ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑΚΤΙΚΗ, ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙ ΕΥΝΟΪΚΟ ΟΠΟΥ ΘΑ ΧΤΙΣΤΟΥΝ ΟΙ ΟΡΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ (ΣΚΟΠΟ). ΑΥΤΗ ΟΜΩΣ Η ΤΑΚΤΙΚΗ, ΓΙΑ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΕΣΤΕΦΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΠΟΤΥΧΙΑ. ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΦΤΙΑΧΤΗΚΕ ΠΟΥΘΕΝΑ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΑΛΛΑ ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ ΕΔΡΑΙΩΘΗΚΕ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΟ ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΚΑΤΑΝΑΓΚΑΣΜΟΥ. 150 ΠΕΡΙΠΟΥ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΙΔΑΧΘΕΙ ΤΙΠΟΤΑ. ΔΕΝ ΕΚΑΝΑΝ ΠΟΤΕ ΜΙΑ ΑΝΑΛΥΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΒΡΟΥΝ ΤΙΣ ΑΙΤΙΕΣ ΟΠΟΥ Ο ΜΥΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΥ ΜΠΟΡΕΣΕ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΑΛΕΘΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΛΑΪΚΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΜΕΓΑΛΗ ΚΡΙΣΗ. 
ΕΤΣΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΑΓΜΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ. 
Η ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ, ΜΕ ΤΙΣ ΕΚΟΓΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΕΙ, ΤΟ ΛΑΟ ΣΤΟΝ ΟΛΙΓΑΡΧΙΣΜΟ, ΔΗΛΑΔΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΙΑΣ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΕΧΕΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ. ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΒΟΗΘΟΥΝ ΟΙ ‘’ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ’’ ΚΑΙ ΟΙ ‘’ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ’’ ΑΦΟΥ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΟ ΠΡΟΤΑΓΜΑ (μόνο που θα ήθελαν αυτοί να έχουν την εξουσία). ΕΤΣΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΟΥΝ ΤΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΣΕ ΛΑΘΟΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ. ΔΕΝ ΤΟΥ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟ 99% ΤΩΝ ΨΗΦΩΝ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ Ο ΛΑΟΣ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΛΟΓΟ ΟΤΙ Η ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΕΝΟΠΛΗ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ, ΤΗΝ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ…. ΚΛΠ

Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΟΛΙΓΑΡΧΙΣΜΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΟΝΟ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΑ. 
ΓΙ ΑΥΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ:
α. ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΔΕΟΣ – ΠΡΟΤΑΓΜΑ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ. (ένοπλη, νομοθετική και δικαστική στο λαό)
β. ΕΦΙΚΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ. 
γ. ΔΙΑΡΚΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ (θέσεων) και 
δ. ΔΙΑΡΚΗ ΧΡΗΣΗ ΑΝΤΙΒΙΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΙΟ ΜΙΚΡΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΤΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΙΣ ΠΙΟ ΣΥΝΘΕΤΕΣ.

http://bezedakos.blogspot.com/2014/09/blog-post_11.html