bezedakos

bezedakos

21 Ιουνίου 2019

ΟΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ. Ο ΛΑΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΝΑ ΨΗΦΙΖΕΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ







ΑΠΑΞΙΩΣΗ κάθε μορφής ολιγαρχισμού (κοινοβουλευτικού, φασιστικού, λενινιστικού) και ΑΞΙΩΣΗ μιας άλλης μορφής οργάνωσης της κοινωνίας όπου Ο ΚΑΘΕ ΝΟΜΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΩΝ ΙΣΟΤΙΜΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ".
*Αυτοί οι ΚΑΚΟΥΡΓΟΙ της κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας γιατί φτιάχνουν προγράμματα (του κώλου - αερολογικές υποσχέσεις) και τα παρουσιάζουν στους υπηκόους; Γιατί ΔΕΝ θέλουν, το όποιο πρόγραμμα που υποτίθεται ότι έχουν, όταν θα πρέπει να υλοποιηθεί δια μέσου διαφορετικών νόμων, ο λαός να ψηφίζει μεταξύ διαφορετικών προτάσεων την κάθε ξεχωριστή πρόταση νόμου που θέλει;
Απλά γιατί ξέρουν ότι στο ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ η πλειοψηφία του λαού θα απορρίψει τις ολιγαρχικές καριολιές τους.

Να αφήσουν οι ολιγαρχικοί την εγκληματική δικαιολογία ότι ο λαός δεν μπορεί να ψηφίζει τον κάθε νόμο (εξ αιτίας της πολυθεματικότητας και πολυπλοκότητας της σημερινής πραγματικότητας) ΔΕΝ ΤΟΥΣ "ΠΑΙΡΝΕΙ ΠΙΑ"

ΠΩΣ Ο ΛΑΟΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΨΗΦΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΑΘΕ ΝΟΜΟ"
bezedakos.blogspot.com/2012/02/blog-post.html

20 Ιουνίου 2019

Ο ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΜΠΑΧΑΛΟ ΣΑΝ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ





Προφανώς βρίσκονται σε τεράστια σύγχυση. Η ελαφρότητα με την οποία αγγίζουν (επιφανειακά) την πραγματικότητα είναι ασύλληπτη. Αν μια κοινωνία δεν έχει αντιπροσώπους τότε μέσα σε ελάχιστο χρόνο θα γυρίσει πιο πίσω και από την εποχή των σπηλαίων. Και αν πχ η ανταλλαγή των προϊόντων θα πρέπει να γίνεται από κάποιους εντολοδόχους, αυτοί οι εντολοδόχοι πως θα ονομάζονται; Αλλά τι να κάνουμε. Και ο σουρεαλισμός προβάλλεται σαν τρόπος ζωής ο οποίος έχει μια τάση να "μισεί" ό,τι είναι πρακτικό και να υιοθετεί ό,τι είναι πρακτικά ανέφικτο. Μπάχαλο.


Κάποιοι ιστρούκτορες πετάνε κάθε τόσο μια μπαρούφα και κάποιοι άλλοι καλοπροαίρετοι την υιοθετούν "αμάσητα". Με τέτοια σχέδια - μπαρούφες όχι μόνο δεν ανατρέπεται ο ολιγαρχισμός, ο καπιταλισμός αλλά ούτε καν γαργαλιέται. Και στο βάθος οι ίδιοι αρνούνται τον πρακτικό σκοπό για μια κοινωνία όπου "Ο ΚΑΘΕ ΝΟΜΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΨΗΦΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ".


TI EINAI AΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΣΗ ΟΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ bezedakos.blogspot.com/2014/09/blog-post_21.htm

19 Ιουνίου 2019

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΟΛΑΓΝΟΙ "ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ"




Τι συμβαίνει; Γιατί, οι δήθεν θιασώτες της αυτονομίας και της αυτοθέσμισης, αποφεύγουν να διεκδικήσουν το συγκεκριμένο υλικό περιεχόμενων των εννοιών αυτών. Γιατί κάνουν χρήση μόνο των γενικών εννοιών και αποφεύγουν (όπως ο διάολος το λιβάνι) να αναφέρουν το συγκεκριμένο περιεχόμενό τους; Γιατί προτιμούν τη χρήση ΜΟΝΟ των γενικών όταν 1. Σίγουρα οι ολιγαρχικοί θα κάνουν και αυτοί την ίδια χρήση βάζοντας όμως άλλο περιεχόμενο μέσα τους; και 2. Όταν η πλειοψηφία της κοινωνικής συνείδησης δεν κατανοεί το πραγματικό περιεχόμενο αυτών ή το επεξηγεί και εσφαλμένα;


Από την πανσπερμία αντιλήψεων πχ στον ελευθεριακό χώρο, λίγοι έχουν μείνει ακέραιοι αγωνιστές και σκεπτόμενοι με όρους πρακτικής. Από τους υπόλοιπους, κάποιοι το παίζουν "πνευματικοί" καθοδηγητές (από ψυχολογική τους ανάγκη) γιατί όσες αντιεξουσιαστικές κορώνες και να πετάνε έχουν την τάση να εξουσιάζουν κάποιους άλλους νοητικά. Πχ όταν ένα μέρος του χώρου αυτού υιοθέτησε τον όρο δημοκρατία, μέσα στην έννοια της άμεσης δημοκρατίας, βγήκαν κάποιοι "ορθόδοξοι" που τους επιτέθηκαν με σφοδρότητα και ενίοτε με απρεπείςς όρους για να κρατήσουν όσους μπορούν στη δική τους θρησκευτική πίστη, όπως αυτή εκφραζόταν από κάποιους θεμελιωτές της ιδεολογίας τους.

Όταν οδηγητής ενός κινήματος για κοινωνική αλλαγή δεν είναι η λογική, τότε υποκρύπτει πάντα μια κάποια μορφή εξουσιολαγνείας και ας γίνεται βερμπαλιστική κατάχρηση αντιεξουσιαστικών όρων.

Έτσι σήμερα, κάποιοι που θέλουν να έχουν "πνευματική" εξουσία πάνω σε άλλους, κάνουν τα στραβά μάτια μπροστά στη λογική, για να μην χάσουν το κύρος τους που με τόσο κόπο έχτιζαν. Γι αυτό το λόγο δεν μπορούν να αποδεχθούν ότι μέχρι τώρα δεν είχαν πληρέστερη αντίληψη της πραγματικότητας (είτε επειδή οι θεμελιωτές της ιδεολογίας τους δεν είχαν κάνει τέτοιες αναφορές είτε επειδή η δική τους λογική δεν είχε κάνει τη δέουσα ανάλυση και προσέγγιση). Όμως τελικά η κίνηση της πραγματικότητας θα γίνεται ερήμην τους.

18 Ιουνίου 2019

ΒΡΕ ΟΥΣΤ ΚΑΚΟΥΡΓΟΙ








Μέχρι και 78 ώρες τη βδομάδα λοιπόν
με τον Τσίπρα και σαν βάση αντί για 48 ώρες τη βδομάδα, στις 60 ώρες.

*Οι μισοί περίπου υπήκοοι δεν έχουν καταλάβει ακόμα ότι ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΙΔΙΟΙ, σαν δυό σταγόνες νερού, ότι είναι απλά πιόνια διεκπεραιωτές των εντολών της οικονομικής ολιγαρχίας (με αμοιβή, με το αζημίωτο) . Είδε ποτέ κανείς κάποιον από όλους αυτούς, ας πούμε, τα 9 τελευταία χρόνια που να αρνήθηκαν ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΟΡΑ να εκτελέσουν μία από τις διαταγές της διεθνούς ή της ντόπιας ολιγαρχίας; ΟΥΤΕ ΜΙΑ. Συμπέρασμα. Οι ολιγαρχικές ΕΚΛΟΓΕΣ τους είναι μια απάτη. Ο λαός δεν έχει καμιά εξουσία. Εδώ δεν έχουν αυτοί μια σημαντικοί εξουσία. Έχουν απλά την εξουσιοδότηση του εκτελεστικού οργάνου.

ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΩΣΗ είναι ο μόνος δρόμος για την απελευθέρωση των υπηκόων.

ΑΠΑΞΙΩΣΗ των συστημάτων όπου οι ελάχιστοι έχουν την εξουσία να επιβάλλουν τους νόμους πάνω στην πλειοψηφία ΚΑΙ ταυτόχρονα ΑΞΙΩΣΗ ενός συστήματος όπου τελικά ο κάθε νόμος θα είναι ψηφισμένος από την πλειοψηφία του λαού.


ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. ΑΚΡΙΒΗ ΣΤΑ ΠΙΤΟΥΡΑ ΚΑΙ ΦΘΗΝΗ ΣΤΟ ΑΛΕΥΡΙ




*ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥΣ ΟΜΩΣ ΣΤΙΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΔΕΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΟ!! Δεν νομιμοποιούν ένα σύστημα όπου τελικά μια μειοψηφία έχει πλήρεις νομοθετικές, εκτελεστικές και δικαστικές εξουσίες!! Δεν νομιμοποιούν ένα σύστημα όπου τελικά τον κάθε νόμο τον φτιάχνει και τον επιβάλλει μια μειοψηφία στην πλειοψηφία!! Δεν νομιμοποιούν την κοινοβουλευτική ολιγαρχική δικτατορία. Δεν νομιμοποιούν την αφαίρεση αυτού του μεγαλύτερου κοινωνικού αγαθού (εξουσία) από το λαό (από αυτό εξαρτώνται σχεδόν όλα τα άλλα κοινωνικά αγαθά.)!! Έτσι είναι. Η ολιγαρχική αριστερά δεν μπορεί παρά να είναι άριστη και στην υποκρισία. Μας παρουσιάζεται σαν φιλεργατική αλλά σκοπεύει στην εξουσία μιας μηδαμινής μειοψηφίας, σκοπεύει στη δικτατορία του κόμματος επί του λαού. Η προσωπική εξουσιολαγνεία ξεχειλίζει.

Με την είσοδο όμως στο ολιγαρχικό κοινοβούλιο υπάρχουν πολλά αγαθά για των μηχανισμό των επαγγελματιών. Βουλευτικοί μισθοί, επιχορηγήσεις και διάφορα άλλα. Κατ επάγγελμα "επαναστάτες".


Αν ήταν γιατροί και τους πήγαιναν έναν ασθενή με τριχόπτωση και με έμφραγμα, θα κοίταζαν να θεραπεύσουν πρώτα την τριχόπτωση;





*ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΡΙΝ (του ΝΑΡ, εξωκοινοβουλευτική αριστερά) 23-24 ΜΑΡΤΗ 2019 σελίδα 15

«ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ ΤΟΥ»

Δηλαδή εργατικό κίνημα έξω από τους επίσημους θεσμούς του εργατικού κινήματος αλλά μέσα στους κεντρικούς επίσημους θεσμούς του κοινοβουλευτικού ολιγαρχικού συστήματος. Με την καταμέτρηση των "κουκιών", με την καταμέτρηση της δύναμης (ακόλουθους) μπορούν να παίζουν μπάλα οι ηγέτες σαν φορείς μιας κάποιας δύναμης. Έτσι μπορούν πχ να λένε στο δεύτερο γύρο δημοτικών ή περιφερειακών ολιγαρχικών εκλογών να ψηφίσουν οι ακόλουθοί τους "λαϊκή συσπείρωση" κοκ. Να δείχνουν ότι έχουν μια κάποια δύναμη, να κάνουν συμμαχίες, να διαπραγματεύονται κλπ





ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΠΟΥΘΕΝΑ. Ο σκοπός για "ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΝΟΜΟΣ ΣΕ ΙΣΧΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΨΗΦΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ" ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ. Τι τους νοιάζει. Αυτοί νιώθουν ¨παράγοντες" κλπ






Η ΨΗΦΟΣ ΤΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ.






 
Απλά η ψήφος του υπήκοου στις εκλογές των ολιγαρχικών παίζει ένα σημαντικό ρόλο στη διαιώνιση της σκλαβιάς του.
 1. Παίζει το ρόλο του διαιτητή στις ενδο ολιγαρχικές αντιπαλότητες. Οι υποψήφιοι άρρωστοι μνηστήρες της ολιγαρχικής εξουσίας είναι πολλαπλάσιοι των θέσεων εξουσίας. Έτσι οι ολιγαρχικοί, για να μη σκοτώνονται μεταξύ τους,  βάζουν τα θύματά τους να ψηφίζουν ποιόν θέλουν για νταβατζή τους και αυτοί αποδέχονται το αποτέλεσμα.

2. Καλλιεργεί την ψευδαίσθηση στους υπηκόους ότι οι νόμοι με τους οποίους  οι ολιγαρχικοί τον ξεσκίζουν μετά, είναι αποτέλεσμα της δικής τους βούλησης, της δικής τους (ανύπαρκτης) εξουσίας. Και ότι αν διαλέξουν καλό ολιγαρχικό θα έχουν και καλούς νόμους για τους ίδιους.


*Φυσικά καλός ολιγαρχικός δεν υπάρχει εξ ορισμού και ούτε πρόκειται να υπάρξει. Εκείνος που θέλει να καθορίζει τη ζωή των άλλων και όχι να εκτελεί τις εντολές των άλλων είναι εξ ορισμού κακούργος. Πχ αν ένας ταξιτζής δεν ήθελε να παίρνει εντολές από τους πελάτες του για τον προορισμό τους αλλά θα ήθελε από τη στιγμή που οι πελάτες τον επέλεγαν, να έχει αυτός την εξουσία να τους πάει όπου γουστάρει ΤΟΤΕ σίγουρα θα ήταν ψυχασθενής.