bezedakos

bezedakos

18 Ιουνίου 2019

ΒΡΕ ΟΥΣΤ ΚΑΚΟΥΡΓΟΙ








Μέχρι και 78 ώρες τη βδομάδα λοιπόν
με τον Τσίπρα και σαν βάση αντί για 48 ώρες τη βδομάδα, στις 60 ώρες.

*Οι μισοί περίπου υπήκοοι δεν έχουν καταλάβει ακόμα ότι ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΙΔΙΟΙ, σαν δυό σταγόνες νερού, ότι είναι απλά πιόνια διεκπεραιωτές των εντολών της οικονομικής ολιγαρχίας (με αμοιβή, με το αζημίωτο) . Είδε ποτέ κανείς κάποιον από όλους αυτούς, ας πούμε, τα 9 τελευταία χρόνια που να αρνήθηκαν ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΦΟΡΑ να εκτελέσουν μία από τις διαταγές της διεθνούς ή της ντόπιας ολιγαρχίας; ΟΥΤΕ ΜΙΑ. Συμπέρασμα. Οι ολιγαρχικές ΕΚΛΟΓΕΣ τους είναι μια απάτη. Ο λαός δεν έχει καμιά εξουσία. Εδώ δεν έχουν αυτοί μια σημαντικοί εξουσία. Έχουν απλά την εξουσιοδότηση του εκτελεστικού οργάνου.

ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΩΣΗ είναι ο μόνος δρόμος για την απελευθέρωση των υπηκόων.

ΑΠΑΞΙΩΣΗ των συστημάτων όπου οι ελάχιστοι έχουν την εξουσία να επιβάλλουν τους νόμους πάνω στην πλειοψηφία ΚΑΙ ταυτόχρονα ΑΞΙΩΣΗ ενός συστήματος όπου τελικά ο κάθε νόμος θα είναι ψηφισμένος από την πλειοψηφία του λαού.


ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ. ΑΚΡΙΒΗ ΣΤΑ ΠΙΤΟΥΡΑ ΚΑΙ ΦΘΗΝΗ ΣΤΟ ΑΛΕΥΡΙ




*ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥΣ ΟΜΩΣ ΣΤΙΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΔΕΝ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ ΤΟ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΟ!! Δεν νομιμοποιούν ένα σύστημα όπου τελικά μια μειοψηφία έχει πλήρεις νομοθετικές, εκτελεστικές και δικαστικές εξουσίες!! Δεν νομιμοποιούν ένα σύστημα όπου τελικά τον κάθε νόμο τον φτιάχνει και τον επιβάλλει μια μειοψηφία στην πλειοψηφία!! Δεν νομιμοποιούν την κοινοβουλευτική ολιγαρχική δικτατορία. Δεν νομιμοποιούν την αφαίρεση αυτού του μεγαλύτερου κοινωνικού αγαθού (εξουσία) από το λαό (από αυτό εξαρτώνται σχεδόν όλα τα άλλα κοινωνικά αγαθά.)!! Έτσι είναι. Η ολιγαρχική αριστερά δεν μπορεί παρά να είναι άριστη και στην υποκρισία. Μας παρουσιάζεται σαν φιλεργατική αλλά σκοπεύει στην εξουσία μιας μηδαμινής μειοψηφίας, σκοπεύει στη δικτατορία του κόμματος επί του λαού. Η προσωπική εξουσιολαγνεία ξεχειλίζει.

Με την είσοδο όμως στο ολιγαρχικό κοινοβούλιο υπάρχουν πολλά αγαθά για των μηχανισμό των επαγγελματιών. Βουλευτικοί μισθοί, επιχορηγήσεις και διάφορα άλλα. Κατ επάγγελμα "επαναστάτες".


Αν ήταν γιατροί και τους πήγαιναν έναν ασθενή με τριχόπτωση και με έμφραγμα, θα κοίταζαν να θεραπεύσουν πρώτα την τριχόπτωση;





*ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΠΡΙΝ (του ΝΑΡ, εξωκοινοβουλευτική αριστερά) 23-24 ΜΑΡΤΗ 2019 σελίδα 15

«ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ ΤΟΥ»

Δηλαδή εργατικό κίνημα έξω από τους επίσημους θεσμούς του εργατικού κινήματος αλλά μέσα στους κεντρικούς επίσημους θεσμούς του κοινοβουλευτικού ολιγαρχικού συστήματος. Με την καταμέτρηση των "κουκιών", με την καταμέτρηση της δύναμης (ακόλουθους) μπορούν να παίζουν μπάλα οι ηγέτες σαν φορείς μιας κάποιας δύναμης. Έτσι μπορούν πχ να λένε στο δεύτερο γύρο δημοτικών ή περιφερειακών ολιγαρχικών εκλογών να ψηφίσουν οι ακόλουθοί τους "λαϊκή συσπείρωση" κοκ. Να δείχνουν ότι έχουν μια κάποια δύναμη, να κάνουν συμμαχίες, να διαπραγματεύονται κλπ





ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΠΟΥΘΕΝΑ. Ο σκοπός για "ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ ΝΟΜΟΣ ΣΕ ΙΣΧΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΨΗΦΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ" ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ. Τι τους νοιάζει. Αυτοί νιώθουν ¨παράγοντες" κλπ






Η ΨΗΦΟΣ ΤΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ.






 
Απλά η ψήφος του υπήκοου στις εκλογές των ολιγαρχικών παίζει ένα σημαντικό ρόλο στη διαιώνιση της σκλαβιάς του.
 1. Παίζει το ρόλο του διαιτητή στις ενδο ολιγαρχικές αντιπαλότητες. Οι υποψήφιοι άρρωστοι μνηστήρες της ολιγαρχικής εξουσίας είναι πολλαπλάσιοι των θέσεων εξουσίας. Έτσι οι ολιγαρχικοί, για να μη σκοτώνονται μεταξύ τους,  βάζουν τα θύματά τους να ψηφίζουν ποιόν θέλουν για νταβατζή τους και αυτοί αποδέχονται το αποτέλεσμα.

2. Καλλιεργεί την ψευδαίσθηση στους υπηκόους ότι οι νόμοι με τους οποίους  οι ολιγαρχικοί τον ξεσκίζουν μετά, είναι αποτέλεσμα της δικής τους βούλησης, της δικής τους (ανύπαρκτης) εξουσίας. Και ότι αν διαλέξουν καλό ολιγαρχικό θα έχουν και καλούς νόμους για τους ίδιους.


*Φυσικά καλός ολιγαρχικός δεν υπάρχει εξ ορισμού και ούτε πρόκειται να υπάρξει. Εκείνος που θέλει να καθορίζει τη ζωή των άλλων και όχι να εκτελεί τις εντολές των άλλων είναι εξ ορισμού κακούργος. Πχ αν ένας ταξιτζής δεν ήθελε να παίρνει εντολές από τους πελάτες του για τον προορισμό τους αλλά θα ήθελε από τη στιγμή που οι πελάτες τον επέλεγαν, να έχει αυτός την εξουσία να τους πάει όπου γουστάρει ΤΟΤΕ σίγουρα θα ήταν ψυχασθενής.

17 Ιουνίου 2019

Ν ΑΞΙΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΤΑΓΜΑ ΓΙΑ "Ο ΚΑΘΕ ΝΟΜΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ" (και όχι μιας μειοψηφίας) ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΚΑΘΕ ΘΕΛΗΣΗ ΤΩΝ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΩΝ




Να απαξιώσουμε κάθε μορφή ολιγαρχισμού (κοινοβουλευτικού, φασιστικού, λενινιστικού) και να αξιώσουμε το πρόταγμα για "Ο ΚΑΘΕ ΝΟΜΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ" (και όχι μιας μειοψηφίας)


16 Ιουνίου 2019

ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΤΕΙ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΚΟΛΛΗΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΕΘΕΙ ΤΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΠΡΟΤΑΓΜΑ






ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ

ΑΠΑΞΙΩΣΗ από τη μια κάθε μορφής ολιγαρχισμού (κοινοβουλευτικού, φασιστικού, λενινιστικού) και από την άλλη ΑΞΙΩΣΗ της εξουσίας των λαών, η οποία θα υπάρξει  ΜΟΝΟ όταν τελικά "ο κάθε νόμος που θα τίθεται σε ισχύ στην κοινωνία, θα είναι επιλογή της πλειοψηφίας των ισότιμων μελών της". Η ΑΠΟΧΗ  είναι μια μορφή μεγάλης απαξίωσης, όπως και άλλες και είναι ένα καλό βήμα. Όμως θα πρέπει να συνδεθεί με το ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ υλικό περιεχόμενο του προτάγματος (ΑΞΙΩΣΗ) για την εξουσία του κάθε λαού. Το συγκεκριμένο υλικό περιεχόμενο (Ο ΚΑΘΕ ΝΟΜΟΣ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ) αρνούνται ΑΚΟΜΑ να τον αναφέρουν (όχι μόνο οι ολιγαρχικοί - φυσικό), αρκετοί καλοπροαίρετοι αγωνιστές για να μη φανούν αιρετικοί στους "καθοδηγητές" τους σήμερα και επειδή οι γκουρού του παρελθόντος, στους οποίους πίνουν νερό στο όνομά τους, δεν το είχαν αναφέρει για διάφορους λόγους. Έτσι δεν μπορούν ακόμα να σπάσουν αυτά τα συναισθηματικά δεσίματα. Όμως αργά ή γρήγορα θα τεθεί "μαζικά". Θα τεθεί μαζικά, μαζί με τη συγκεκριμένη θεσμική στόχευση για ένοπλη, νομοθετική και δικαστική εξουσία στο λαό.

Κάποιοι αγωνιστές είναι κολλημένοι με την αναφορά γενικών εννοιών όπως "αυτοθέσμιση" και "αυτονομία". Το συγκεκριμένο και εφικτό περιεχόμενο όμως αυτών είναι το "ο κάθε νόμος τελικά να είναι επιλογή της πλειοψηφίας" συνοδευόμενο από της συγκεκριμένες προυποθέσεις για την πραγμάτωσή του που είναι ένοπλη, νομοθετική, δικαστική εξουσία στον κάθε λαό. Παραμένοντας όμως στη χρήση των γενικών εννοιών αφήνουν ανοιχτό το πεδίο να μπει η ολιγαρχική προπαγάνδα και να βάλει εντός αυτών των εννοιών ό,τι περιεχόμενο γουστάρει, όπως κάνει πάντα και όπως έκανε με τις έννοιες της δημοκρατίας, του πολίτη, της λαϊκής κυριαρχίας, του νόμου, της 'άμεσης" δημοκρατίας, του πολιτισμού, της ελευθερίας, της προόδου κλπ



ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΛΟΓΙΚΗ ΕΞΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΗΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΤΟΥ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΟΣ "Ο ΚΑΘΕ ΝΟΜΟΣ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ".



Όταν αυτά τα συναισθηματικά κολλήματα ξεπεραστούν τότε θα αρχίσει να απλώνεται ένα μεγάλο κίνημα.

ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕΤΕΡΙΖΙ





Μήπως τα αφεντικά έχουν χαζέψει και δεν ξέρουν το συμφέρον τους; Μήπως δεν τους συμφέρει η συμμετοχή των υπηκόων τους στις εκλογές τους αλλά τους συμφέρει η αποχή; Τι να πει κανείς. Τότε η ολιγαρχική αριστερά, που λέει ότι πολεμά την πλουτοκρατία,  γιατί εναντιώνεται στην αποχή όπως εναντιώνονται και οι μεγιστάνες. Εδώ γιατί αυτή η ταύτιση απόψεων; Κάτι το πολύ σάπιο υπάρχει από κάτω.
Οι θεωρίες του "να εκμεταλλευτούμε τους αστικούς θεσμούς" έχει καταντήσει το πιο θλιβερό ανέκδοτο της ιστορίας του τελευταίου (και πάνω) αιώνα, αφού έχει αποδειχθεί ότι ήταν επιφανειακές αντιλήψεις του κώλου και ότι η πλουτοκρατία που έφτιαξε αυτούς τους θεσμούς κατόρθωνε πάντα (χωρίς εξαίρεση) να απενεργοποιήσει επαναστατικά κάθε τι που έπεφτε στις αγκάλες της.